Gramatyka niemiecka: war / hatte (przeszły od sein i haben)
W mowie sein i haben stawia się zwykle w czasie Präteritum: war (byłem/byłam) i hatte (miałem/miałam). Pozostałe czasowniki w mowie zwykle występują w czasie Perfekt.
Przykładowe pytania z odpowiedziami
Als Kind war ich sehr schüchtern.
Jako dziecko byłem bardzo nieśmiały.
Dlaczego: „byłem” → sein → war.
Wir hatten keine Zeit.
Nie mieliśmy czasu.
Dlaczego: „mieliśmy” → haben → hatten (wir).
Warst du gestern krank?
Byłeś wczoraj chory?
Dlaczego: „Byłeś chory?” → sein → du warst.
Er hatte Fieber.
Miał gorączkę.
Dlaczego: „miał gorączkę” → haben → er hatte.
Ihr wart im Urlaub, oder?
Byliście na urlopie, prawda?
Dlaczego: „byliście na urlopie” → sein → ihr wart.
Meine Großeltern hatten ein großes Haus.
Moi dziadkowie mieli duży dom.
Dlaczego: „mieli dom” → haben → sie hatten.
Das Wetter war schön.
Pogoda była ładna.
Dlaczego: „była ładna” → sein → es war.
Ich hatte keinen Hunger.
Nie byłem głodny.
Dlaczego: Po niemiecku głód się „ma”: Hunger haben → ich hatte.
Wir waren gestern im Kino.
Wczoraj byliśmy w kinie.
Dlaczego: „byliśmy w kinie” → sein → wir waren.
Hattet ihr ein Auto?
Mieliście samochód?
Dlaczego: „mieliście” → haben → ihr hattet.
Co brzmi najbardziej naturalnie w mowie? („Wczoraj byłem zmęczony.”) → Ich war gestern müde.
Dlaczego: Obie formy są poprawne, ale w mowie przy sein i haben woli się Präteritum (war/hatte).
Co brzmi najbardziej naturalnie w mowie? („Zamówiłem pizzę.”) → Ich habe eine Pizza bestellt.
Dlaczego: Poza sein/haben czasowniki w mowie zwykle występują w czasie Perfekt.
Więcej tematów gramatycznych
Za darmo · Bez rejestracji · Twoje postępy zapisują się tylko na Twoim urządzeniu.