دستور زبان آلمانی: war / hatte (گذشتهٔ sein و haben)
در گفتار، sein و haben را معمولاً در گذشتهٔ ساده (Präteritum) به کار می‌برند: war (بود) و hatte (داشت). بقیهٔ فعل‌ها در گفتار معمولاً با پرفکت می‌آیند.
نمونه‌سؤال‌ها با پاسخ
Als Kind war ich sehr schüchtern.
در کودکی خیلی خجالتی بودم.
چرا: «بودم» ← sein ← war.
Wir hatten keine Zeit.
وقت نداشتیم.
چرا: «داشتیم» ← haben ← hatten (wir).
Warst du gestern krank?
دیروز مریض بودی؟
چرا: «مریض بودی؟» ← sein ← du warst.
Er hatte Fieber.
تب داشت.
چرا: «تب داشت» ← haben ← er hatte.
Ihr wart im Urlaub, oder?
شما در تعطیلات بودید، نه؟
چرا: «در تعطیلات بودید» ← sein ← ihr wart.
Meine Großeltern hatten ein großes Haus.
پدربزرگ و مادربزرگم خانهٔ بزرگی داشتند.
چرا: «خانه داشتند» ← haben ← sie hatten.
Das Wetter war schön.
هوا خوب بود.
چرا: «خوب بود» ← sein ← es war.
Ich hatte keinen Hunger.
گرسنه نبودم.
چرا: در آلمانی گرسنگی را «دارند»: Hunger haben ← ich hatte.
Wir waren gestern im Kino.
دیروز سینما بودیم.
چرا: «سینما بودیم» ← sein ← wir waren.
Hattet ihr ein Auto?
ماشین داشتید؟
چرا: «داشتید» ← haben ← ihr hattet.
کدام در گفتار طبیعی‌تر است؟ («دیروز خسته بودم.»)Ich war gestern müde.
چرا: هر دو درست‌اند، اما در گفتار برای sein و haben گذشتهٔ ساده (war/hatte) ترجیح داده می‌شود.
کدام در گفتار طبیعی‌تر است؟ («پیتزا سفارش دادم.»)Ich habe eine Pizza bestellt.
چرا: به‌جز sein/haben، فعل‌ها در گفتار معمولاً با پرفکت می‌آیند.
موضوع‌های دستوری دیگر
رایگان · بدون ثبتنام · پیشرفتت فقط روی دستگاه خودت ذخیره می‌شود.💬 بازخورد 📲 نصب برنامه